27 maja w budynku Międzynarodowego Centrum Edukacji o Auschwitz i Holokauście (MCEAH) miało miejsce niezwykle poruszające spotkanie naszej młodzieży z wyjątkowymi Świadkami Historii – panią Barbarą Doniecką oraz pana Bogdanem Bartnikowskim.

Oboje trafili do obozu KL Auschwitz-Birkenau jako dzieci, mając zaledwie po kilkanaście lat, tuż po wybuchu Powstania Warszawskiego w 1944 roku. Dziś pani Barbara (92 lata) i pan Bogdan (94 lata) dzielą się bolesnymi wspomnieniami z tamtego okresu – opowiadają o przerażającym strachu, głodzie, przejmującym zimnie i realiach dzieciństwa spędzonego za drutami kolczastymi, gdzie każdy dzień był walką o przetrwanie.

Dlaczego spotkania z młodymi ludźmi są dla nich tak ważne? Ocalali podkreślają, że młodzież to przyszłość świata. Rozmawiają z nią nie po to, by budzić nienawiść, ale by przestrzec przed obojętnością. Ich wspomnienia to żywy apel o to, by nigdy więcej nie dopuścić do sytuacji, w której człowiek nienawidzi drugiego człowieka ze względu na jego pochodzenie, narodowość czy wyznanie. Pokazują, jak łatwo historia może zatoczyć koło, jeśli zapomnimy o podstawowych wartościach i człowieczeństwie.

W pamięci głęboko zapadają słowa z przejmującej książki Bogdana Bartnikowskiego „Dzieciństwo w pasiakach”, które idealnie oddają koszmar tamtych dni widziany oczami dziecka:

„W nocy obudził mnie ryk syren, płacz kobiet i krzyki esesmanów. Światło reflektorów cięło ciemność. Zrozumiałem, że to nie był sen – znaleźliśmy się w piekle.”

Dziękujemy pani Barbarze i panu Bogdanowi za ich odwagę, siłę i za tę bezcenną lekcję empatii oraz pokoju.